اختلال نعوظ چیست و چگونه درمان می‌شود؟


اختلال نعوظ چیست؟

اختلال نعوظ یعنی ناتوانی کامل یا دشواری در نعوظ آلت تناسلی، که در دو مرحله مردان را با مشکل روبه‌رو می‌کند: 

  • مرحله تشکیل نعوظ 
  • مرحله تداوم و حفظ نعوظ

این اختلال از شایع‌ترین مشکلات جنسی مردان است.

اختلال نعوظ و راههای درمان

علائم اختلال نعوظ در مردان

برای تشخیص اختلال نعوظ باید حداقل یکی از حالت‌های زیر در تمام (75 یا 100درصد) فعالیت‌های جنسی فرد وجود داشته باشد (فعالیت جنسی باید دو نفره باشد و شامل خودارضایی نمی‌شود):

  • دشواری واضح در رسیدن به نعوظ در طول فعالیت جنسی
  • دشواری قابل ملاحظه در حفظ نعوظ تا پایان فعالیت جنسی
  • کاهش قابل ملاحظه در سفتی نعوظ

این نشانه‌ها باید به طور مداوم به مدت 6 ماه در روابط جنسی دیده شوند.

اختلال نعوظ علت روانی دارد یا جسمانی؟

اگر مردی نعوظ صبحگاهی را تجربه میکند، اما در طی رابطه جنسی قادر به حفظ نعوظ نیست، مشکل به احتمال زیاد علت روانی دارد.

در سبب‌شناسی‌های جسمی بروز مشکلات نعوظی تدریجی بوده و در بلندمدت رخ می‌دهد.

اختلالات ناگهانی و کوتاه‌مدت اغلب ناشی از عوامل روانی هستند.

اضطراب عملکردی (نگرانی از عملکرد کامل و خوب در طی رابطه جنسی)، باعث می‌شود که مرد فکر کند نعوظ سریعی نداشته یا نعوظش به اندازه کافی سفت نبوده یا به اندازه کافی دوام نداشته است.

زمانی که مرد حتی فقط یک‌بار دچار نعوظ ناموفق شود ممکن است چرخه معیوبی به وجود آید که طی آن فرد انتظار دارد که به مشکلات نعوظی دچار شود. در این شرایط فکرهای منفی افزایش می‌یابد و این تفکرات می‌تواند عزت‌نفس وی را کم کند.

افسردگی، عصبانیت، اضطراب، کمبود اعتماد به‌ نفس و تصویر بد از بدن می‌تواند اثر منفی بر تمایلات جنسی و تحریک داشته باشد.

علاوه بر این اختلال نعوظ می‌تواند نتیجه یا علت دیگر اختلالات جنسی مانند کم میلی در آقایان یا انزال زودرس باشد.

در سنین بالاتر، مردها تمایل دارند از عملکرد جنسی خود در جوانی به عنوان مرجعی برای توصیف عملکرد جنسی خود استفاده کنند.

اینکه نعوظ زمان بیشتری را بطلبد و مانند قبل سریع نباشد ممکن است از سوی فرد به عنوان یک اختلال جنسی تعبیر شود نه یک تغییر در عملکرد جنسی.

این سوء تفسیرها می‌تواند باعث اضطراب و بدبینی در مورد ظرفیت نعوظ شود.

اختلال نعوظ اغلب بین زوجین متأهل اتفاق می‌افتد.

بنابراین عوامل ارتباطی که با این اختلال مرتبط هستند، باید به خوبی مورد بررسی قرار گیرد. این عوامل شامل آسیب­ پذیری­ ها، الگوهای ارتباطی، روش‌های حل تعارض و ظرفیت صمیمیت زوجین با یکدیگر است.

نشانه‌های اختلال نعوظ اغلب نتیجه یا علت نارضایتی‌ها از رابطه یا انتظارات متضاد است. زمانی که یک مشکل جنسی مثل اختلال نعوظ وجود دارد، همسران به افرادی هدف محور تبدیل می‌شوند و تمرکز خود را بر لذت جنسی و جنبه‌های دیگر صمیمیت از دست می‌دهند.

پس دور از ذهن نیست که هر دو زوج زمانی که مرد دچار اختلال نعوظ باشد، نارضایتی جنسی را تجربه کنند.

اختلال نعوظ پیامدهای روان‌شناختی قابل ملاحظه‌ای دارد که شامل کاهش اعتماد به نفس و کاهش کیفیت زندگی می‌شود. افسردگی، اضطراب و دیگر نشانه‌های روانی اغلب توسط مردان دچار این اختلال بیشتر تجربه می‌شود.

اختلال نعوظ چگونه درمان می‌شود؟

اختلالات جنسی

درمان پزشکی اختلال نعوظ به این مفهوم نسبت داده می‌شود که اختلالات جنسی، ریشه فیزیکی و بدنی دارند و صرفاً با داروهای پزشکی قابل درمان است.

این درک نادرست می‌تواند باعث بدبینی و ناهماهنگی با درمان­ های روانی مانند سکس تراپی شود. نعوظ نشانه‌های جسمانی دارد اما عوامل بالقوه روانی نیز دارد.

طبق جدیدترین برآوردهای شیوع شناسی پنجمین ویراست راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (انجمن روان‌پزشکی آمریکا، 2013، DSM-5)، بیشتر از 80 درصد اختلالات جنسی ریشه روانی دارد و نیازی به درمان‌های دارویی ندارند.

پیش‌بینی مشکل (اضطراب انتظاری) و خودکنترلی که در طول رابطه جنسی اتفاق می‌افتد، باعث کاهش لذت جنسی شده و منجر به اختلال نعوظ می‌شود.

فقط نگرانی در مورد عملکردها نیست که باعث ایجاد مشکل جنسی می‌شود بلکه سبک تفکر فاجعه آمیز و اختلال آور نیز با این مسئله در ارتباط‌ند.

تفکرات نادرستی مانند: آیا دوباره دارم قدرت نعوظم را از دست می‌دهد؟! من مرد نیستم، همسرم مرا ترک می‌کند و جملاتی مانند آن…

نگرانی شخص در مورد کفایت اجرایی عملکرد جنسی یکی از قوی‌ترین تعیین‌کننده‌های ناتوانی‌های جنسی است.

درمانگر کمک می‌کند فرد افکار مزاحم را شناسایی و متوقف کند و آنها را با ادراک واقعی در مورد رابطه جنسی جایگزین کند.

مردانی که دچار اختلال نعوظ هستند، نمی‌توانند بین عوامل استرس‌زای موقعیتی که بر تحریک جنسی آنها اثر می‌گذارد (مانند طردشدگی یا مسائل شغلی) ارتباط ایجاد کنند.

بازسازی ساختارهای ادراکی، به فرد کمک می‌کند تا تمرکز خود را به ورای عملکرد برده و مشکل نعوظی که اتفاق افتاده را در نظر بگیرند و درک کنند این پدیده نتیجه استرس‌های زندگی، مشکلات رابطه‌ای، ویژگی‌های شخصیتی و شاید عوامل جسمی باشد.

در طول روان‌درمانی، درمانگر کمک می‌کند علت‌های روانی (مانند اضطراب) که باعث این اختلال شده است را بهبود بخشد.

عناصر اصلی یک درمان روان‌شناختی در جلسات سکس تراپی شامل موارد زیر است:

  1.  درمان مشکل به عنوان مشکل مشترک زوجین (این تکنیک احساس گناه همسران را کاهش می‌دهد)
  2.  آموزش تنش‌زدایی و کاهش اضطراب
  3.  تعیین تکالیف و مأموریت‌های جنسی برای انجام در خانه
  4.  آموزش دانش جنسی
  5.  کمک به زوجین برای توسعه مهارت‌های ارتباط جنسی
  6.  کاربرد تکنیک‌های درمانی خاص برای اختلال جنسی معین

اگر نشانه‌های این اختلال در شما وجود دارد، لازم است به یک سکس تراپیست مراجعه کنید چراکه این مشکل خود به خود برطرف نمی‌شود.

نویسنده: خانم ملیحه میرزایی – سکس تراپیست

‎پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *