افسرده ‌خویی یا دیس تایمی چیست؟ راه‌های درمان افسرده‌ خویی

توسط نغمه عثمانپور
این مقاله توسط نغمه عثمانپور ترجمه شده است.

افسرده خویی یک نوع اختلال حال و وضع روانی است. از مشخصه‌های افسرده‌ خویی، افسردگی مزمن است که حداقل به مدت دو سال باقی مانده باشد. این نوع از افسردگی شدت و علائم کمتری نسبت به افسردگی ماژور دارد. افسردگی ماژور در افرادی که به دیس تایمیا مبتلا هستند نیز می‌تواند رخ دهد. وقوع همزمان دوره‌های افسردگی ماژور به علاوه دیس تایمیا “افسردگی مضاعف” نامیده می‌شود. در این مقاله به بررسی این نوع از افسردگی می‌پردازیم.

فهرست مطالب
  • فکت‌های کوتاه

    • افسرده‌خویی نوع خفیف‌تر و در عین حال مزمن افسردگی ماژور است. افراد مبتلا به این بیماری نیز ممکن است گاهی دچار افسردگی ماژور شوند.
    • دلیل مشخصی برای این اختلال وجود ندارد، اما متخصصان بهداشت روان فکر می‌کنند که این نتیجه عدم تعادل شیمیایی در مغز است. امکان ارثی بودن این بیماری نیز وجود دارد.
    • به طور کلی، تقریباً همه مبتلایان به افسردگی احساس غم و اندوه مداوم دارند و ممکن است احساس ناتوانی، ناامیدی و تحریک پذیری را تجربه کنند. بدون درمان، علائم می‌توانند سال‌ها ادامه داشته باشند.
    • این بیماری اغلب با دارو، درمان یا ترکیبی از هر دو قابل معالجه است.

     

    اختلال افسردگی مداوم چیست؟

    اختلال افسردگی مداوم (PDD) نوعی افسردگی مزمن است. در واقع می‌توان گفت که این نوع اختلال ترکیب دو عارضه دیس تایمی و اختلال افسردگی مزمن است. مانند سایر انواع افسردگی، افراد مبتلا به PDD ممکن است احساس غم و اندوه عمیق و ناامیدی را تجربه کنند. در حالی که این علائم در همه اشکال افسردگی وجود دارد، در PDD ممکن است برای سالیان طولانی باقی بماند.
    ماهیت ثابت این علائم به این معنی است که این وضعیت با مدرسه، کار و روابط شخصی تداخل دارد. با این حال، ترکیبی از دارو و درمان می‌تواند در درمان PDD موثر باشد.

    چه عواملی باعث ابتلا به افسرده‌خویی می‌شود؟

    متخصصان مطمئن نیستند که چه عواملی باعث بروز افسرده‌خویی و یا سایر انواع افسردگی می‌شود. عوامل ژنتیکی می‌تواند در این امر دخیل باشد. البته بسیاری از افراد مبتلا به افسردگی سابقه خانوادگی ندارند. تصور می‌شود که عملکرد غیر طبیعی در مدارهای مغزی یا مسیرهای سلول عصبی که مناطق مختلف مغز را تنظیم می‌کند‌، باعث ایجاد افسردگی می‌شود. عوامل عمده استرس زا در زندگی، بیماری‌های مزمن، داروها و مشکل در رابطه یا شغل نیز ممکن است احتمال افسرده‌خویی را در افرادی که از نظر بیولوژیکی مستعد ابتلا به افسردگی هستند افزایش دهد.

    مطلب بیشتر: آیا افسردگی ژنتیکی است؟ نقش وراثت در ابتلا به افسردگی

    پزشک خوب به شما کمک میکند بهترین روانشناسان را در کوتاه‌ترین زمان و در نزدیکی محل زندگی خود پیدا کنید
    لیست بهترین روانشناسان

     

    علائم و نشانه‌های افسرده‌خویی چیست؟

    علائم افسرده‌خویی همان علائم افسردگی ماژور است. با این تفاوت که از نظر شدت ملایم‌تر است. این علائم عبارت‌اند از:‌

    • غم و ناامیدی مداوم
    • از دست دادن علاقه نسبت به کارهایی که قبلا لذت بخش بودند.
    • تغییرات عمده در وزن (افزایش و یا کاهش بیش از ۵٪ درصد از وزن در عرض یک ماه)
    • بی‌خوابی و یا خواب مداوم
    • احساس بی‌رمقی و خلق تحریک پذیر قابل مشاهده توسط اطرافیان
    • خستگی و بی‌رمقی مداوم
    • احساس ناامیدی و گناه
    • مشکل در تمرکز و تصمیم گیری
    • اختلال در عملکرد روزانه
    • افکار مکرر مرگ یا خودکشی، برنامه خودکشی یا اقدام به خودکشی

    افسرده خویی

    علل اختلال افسردگی مداوم

    افسردگی یک عارضه بسیار شایع است، هر کسی می‌تواند آن را در هر زمانی تجربه کند. موسسه ملی سلامت روان تخمین می‌زند که ۱۹.۴ میلیون آمریکایی منبع معتبر حداقل یک دوره افسردگی اساسی را تنها در سال ۲۰۱۹ تجربه کرده‌اند. این آمار تقریباً ۷.۹ درصد از کل بزرگسالان آمریکایی را تشکیل می‌دهد. علاوه بر این، حدود ۲.۵ درصد از آمریکایی‌ها حداقل یک بار در طول زندگی خود PDD را تجربه می‌کنند.
    علت PDD هنوز مشخص نیست. عوامل خاصی ممکن است در ایجاد این بیماری نقش داشته باشند. این موارد عبارتنداز:

    • عدم تعادل در مدارهای مغزی
    • رویدادهای استرس زا یا آسیب زا در زندگی، مانند از دست دادن یکی از عزیزان یا مشکلات مالی
    • ضربه فیزیکی مغز، مانند ضربه مغزی

    عوامل خطر برای اختلال افسردگی مداوم

    PDD یک اختلال خلقی پیچیده است. در حالی که محققان دلایل دقیق PDD را به طور کامل درک نمی‌کنند، برخی از عوامل بیولوژیکی و شرایط می‌توانند خطر ابتلا به این اختلال را افزایش دهند. این موارد می‌تواند شامل موارد زیر باشد اما محدود به آن‌ها نیست:

    • سابقه خانوادگی این بیماری
    • سابقه سایر شرایط سلامت روان، مانند اضطراب یا اختلال دوقطبی
    • بیماری‌های فیزیکی مزمن، مانند بیماری قلبی یا دیابت
    • استفاده مواد مخدر

    حدود ۲۱ درصد از افرادی که دارای اختلال سوء مصرف مواد هستند، افسردگی دارند که در نهایت منجر به ایجاد PDD در فرد می‌شود.

     

    افسرده ‌خویی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

    برای تشخیص دقیق، پزشک ابتدا یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد. آن‌ها همچنین آزمایش‌های خون یا سایر آزمایش‌های آزمایشگاهی را برای رد کردن شرایط پزشکی احتمالی که ممکن است باعث علائم در فرد شوند، درخواست می‌کنند.
    اگر پزشک معتقد است که مبتلا به PDD هستید، احتمالاً فرد را برای ارزیابی و درمان بیشتر به یک متخصص سلامت روان ارجاع می‌دهد.
    برای تشخیص این اختلال در بزرگسالان باید هر فردی تقریباً هر روز به مدت دو سال یا بیشتر علائم PDD را داشته باشند. در کودکان یا نوجوانان هم باید تقریبا هر روز، حداقل به مدت یک سال خلق افسرده یا تحریک پذیری داشته باشند. پزشک برای ارزیابی وضعیت روانی و عاطفی فعلی از فرد سؤالات خاصی می‌پرسد. مهم است که در مورد علائم خود با پزشک خود صادق باشید. پاسخ‌های فرد به پزشک کمک می‌کند تا تشخیص دهند که آیا شما PDD دارید یا نوع دیگری از وضعیت سلامت روان.

    مطلب بیشتر: تشخیص افسردگی | از کجا می‌شود تشخیص داد که افسردگی داریم؟

    نکته: هیچ آزمایش خون، اشعه ایکس یا آزمایشگاه دیگری وجود ندارد که بتواند برای تشخیص افسرده‌خویی استفاده شود.

    درمان اختلال افسردگی مداوم

    درمان PDD معمولاً شامل دارو درمانی و روان درمانی است. در ادامه با روش‌های درمان اختلال افسردگی مداوم بیشتر آشنا می‌شوید.

    داروها

    متخصصان پزشکی ممکن است انواع مختلفی از داروهای ضد افسردگی را برای درمان PDD توصیه کنند، از جمله:

    • مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)، مانند فلوکستین (پروزاک) و سرترالین (زولوفت)
    • داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای (TCAs)، مانند آمی تریپتیلین (Elavil) و آموکساپین (Asendin)
    • مهارکننده‌های بازجذب سروتونین و نوراپی نفرین (SNRIs)، مانند دسوونلافاکسین (Pristiq) و دولوکستین (Cymbalta)

    ممکن است لازم باشد داروها و دوزهای مختلف را امتحان کنید تا راه حلی موثر برای این وضعیت پیدا کنید. دارودرمانی نیاز به صبر دارد، زیرا بسیاری از داروها چندین هفته طول می‌کشد تا اثر کامل داشته باشند. اگر همچنان در مورد داروی خود نگرانی دارید با پزشک خود صحبت کنید. پزشک در این زمان تغییر دوز یا دارو را پیشنهاد می‌دهد.
    هرگز بدون مشورت با پزشک، مصرف دارو را قطع نکنید. قطع ناگهانی درمان یا از دست دادن چند دوز ممکن است و علائم افسردگی را بدتر کند.

    روان‌درمانی

    این روش ترکیبی از دارو و روان درمانی بوده که موثرترین روش منبع مطمئن برای درمان PDD است. متخصصان پزشکی برای این دسته از افراد شرکت در روان درمانی یا درمان شناختی-رفتاری (CBT) را پیشنهاد می‌کنند.
    روان درمانی، که ممکن است به عنوان گفتار درمانی از آن یاد شود، معمولاً شامل جلساتی با یک متخصص سلامت روان است. این موارد می‌تواند به صورت حضوری یا از راه دور از طریق تماس تلفنی یا ویدیویی انجام شود. به این ترتیب می‌توانید در جلسات گروهی شرکت کنید.

    CBT علاوه بر افکار و احساسات، بر اعمال و رفتارهای فرد نیز تمرکز دارد. در CBT، برای شناسایی و مقابله با آنچه که باعث افسردگی می‌شود، کار خواهید کرد. این شامل صحبت با متخصصان سلامت روان برای کمک به پذیرش علائم و ایجاد عادات مقابله‌ای ایمن برای PDD است. این شکل از درمان نه تنها می‌تواند در کوتاه مدت به فرد کمک کند، بلکه ممکن است خطر عودهای آینده این عارضه را کاهش دهد. کار با یک درمانگر می‌تواند به فرد کمک کند تا یاد بگیرد که چگونه:

    • افکار و احساسات خود را به شیوه‌ای سالم بیان کنید
    • با احساسات خود کنار بیایید
    • خود را با چالش یا بحران زندگی سازگار کنید
    • افکار، رفتارها و احساساتی را که باعث تحریک یا تشدید علائم می‌شوند را شناسایی کنید
    • باورهای مثبت را جایگزین باورهای منفی کنید
    • احساس رضایت و کنترل را در زندگی خود به دست آورید
    • اهداف واقع بینانه برای خود تعیین کنید
    • تغییر سبک زندگی

    PDD یک بیماری طولانی مدت است، بنابراین مهم است که به طور فعال در برنامه درمانی خود شرکت کنید. انجام برخی تنظیمات سبک زندگی می‌تواند مکمل درمان‌های پزشکی باشد و به کاهش علائم کمک کند. تغییرات سبک زندگی که ممکن است در کنار برنامه درمانی تجویز شده به شما کمک کند عبارتند از:

    • حداقل سه بار در هفته ورزش کنید
    • رژیم غذایی غنی از غذاهای طبیعی مانند میوه ها و سبزیجات
    • اجتناب از مواد مخدر و الکل
    • مراجعه به پزشک طب سوزنی
    • تمرین یوگا، تای چی یا مدیتیشن
    • نوشتن در یک مجله

     

    داروهای ضد افسردگی چگونه به درمان افسرده‌ خویی کمک می کنند؟

    انواع مختلفی از قرض‌های ضد افسردگی برای درمان افسرده‌خویی وجود دارد. مشاوره شما سلامت روان شما را بررسی می‌کند و سپس با بررسی همه موارد احتمالی، بهترین و کم عارضه‌ترین داروی ضد افسردگی را که متناسب با شما است تجویز می‌کند. داروهای ضد افسردگی ممکن است چند هفته طول بکشد تا فوايد خود را نشان دهد. این قرص‌ها باید به مدت ۶ یا ۹ ماه پس از یک اپیزود (دوره) افسردگی مورد مصرف قرار گیرند.

    بعضی اوقات داروهای ضد افسردگی عوارض جانبی ناخوشایندی را ایجاد می‌کنند. به همین دلیل لازم است که با روانپزشک خود به طور مرتب در ارتباط باشید تا او بتواند بهترین دارو را با کمترین عوارض برای شما تجویز کند.

     

    چکار کنم که حالم بهتر شود؟

    یک تشخیص دقیق و یک درمان موثر می‌تواند حال شما را بسیار بهبود ببخشد و عوارض و علائم بیماری را کاهش دهد. علاوه بر این، از پزشک خود در مورد فواید عادات سبک زندگی سالم مانند داشتن یک رژیم غذایی متعادل، ورزش منظم، پرهیز از الکل و استعمال دخانیات و بودن در کنار دوستان نزدیک و اعضای خانواده برای حمایت اجتماعی قوی، اطلاعاتی را دریافت کنید. این عادت‌های مثبت در بهبود خلق و خو و ایجاد حال خوب در فرد بسیار تاثیرگذار است.

     

    آیا افسرده ‌خویی می‌تواند بدتر شود و عود کند؟

    خیلی وقت‌ها ممکن است همراه با افسرده خویی، افسردگی ماژور نیز رخ دهد. به این حالت افسردگی مضاعف گفته می‌شود. به همین دلیل پیدا کردن یک مشاور مناسب و تشخیص و درمان به موقع می‌تواند از ابتلای فرد به افسردگی مضاعف جلوگیری کند. سپس روانپزشک می‌تواند موثرترین روش درمانی را برای کمک به شما در کاهش علائم و ایجاد احساس بهتر در فرد موثر باشد.

     

    سوالات متداول

    • چه عواملی می‌تواند عارضه دیس تایمی را تشدید کند؟
      سابقه افسردگی، رویدادهای ناگوار، استرس، ابتلا به اختلالات روحی و روانی، عدم اعتماد به نفس و… از عواملی هستند که این بیماری را تشدید می‌کنند.
    • آیا مصرف داروهای مربوط به دیس تایمی در دوران بارداری مضر است؟
      مصرف این دسته از داروها در دوران بارداری و شیردهی به نوزاد خطرناک است، بهتر است در این رابطه با پزشک مشورت کنید.
    • با کمک چه روش‌هایی می‌توان از اختلال دیس تایمی جلوگیری کرد؟
      آمادگی برای مشکلات، استراحت کردن، صحبت کردن درباره مشکلات، کاهش استرس و اضطراب و کنترل آن، تغییر شیوه زندگی و…. از روش‌های موثری هستند که می‌توان به کمک آن‌ها از افرسدگی جلوگیری کرد.
    • زنان بیشتر دچار این عارضه میشوند یا مردان؟
      احتمال ابتلا به این عارضه در زنان بسیار بیشتر از مردان است.
    • آیا از دست دادن علاقه به انجام دادن کارهای روزانه از نشانه‌های دیس تایمی محسوب می‌شود؟
      بله، از دست دادن علاقه نسبت به فعالیت‌های روزمره یکی از نشانه‌های دیس تایمی است.

     

    منابع: Web Md


    در صورت نیاز می‌توانید با مراجعه به سایت پزشک خوب از بهترین روان درمانگران نوبت بگیرید.

    ‌‌

    اگر نیاز به دریافت راهنمایی در این زمینه دارید، روی دکمه زیر کلیک کنید:
    رزرو آنلاین نوبت از روان درمانگر

    پرسش و پاسخ

    پزشک خوب، نظرتان را درباره این مقاله بگویید یا سوالاتتان را بپرسید، متخصصان ما در اولین فرصت به سوالات شما پاسخ می‌دهند.

    ناشناس اسفند ۱۲, ۱۴۰۰ - ۳:۵۸ ق٫ظ

    سپاس از مطالب کارامد

    پاسخ

    دیگر مقالات پیشنهادی پزشک خوب